سالهـا رفت و درميكـده بسته است هنوز             قـدح و شيشـه و پيمـانـه شكسته اسـت هنـوز

مطرب و شاهد و ساقي همه آواره شدنـد           مفتي و محتسـب و شيـخ فرشتـه اسـت هنـوز

شهـرخوابيـده هياهـوي سواران خامـوش         بـامـدادي نـه رسيـده ، نـه گذشتـه است هنوز

نيسـت بـر منبـر و ميناره سروش سحري               نعـرۀ راهـزنـان بـانـگ خـجـستـه است هنـوز

شهرياران همه رفتند ازيـن سوگ سراي              دست و پا نيست كسي را كه نشسته است هنوز

پيچ در پيچ و خم اندر خم هركوچه نفاق         چهـره هـا درهـم و دلها كه گسسته است هنوز

هركجـا خرگـه خاكستـر و گوري گمنام                 شعلـۀ سـركـش ديـروز نـخـفتـه اسـت هنـوز

سالهـا شـد كه خدا نيز ازين شهـرغريب                رفتـه ، كـوچيـده ، دگـر باز نگشته است هنـوز

مـژدگانـي كه دهـد آمـدن شـوكـت پار                   قـصــه پـرداز كـهنـسال نـگـفتـه اسـت هنـوز

هرچه ديوان سخن بود همه سوخت ، ولي              بـر در ميـكـده ايـن بيـت نـوشتـه اسـت هنـوز

باز خـواهيم چـه هـا ديـد دريـن كهنـه رواق
راز ايـن پـرده نهـان بود و نهـفته است هنوز