يــارب كـرمي كه رنج پيـوستـه شــده
درهــاي امـيـد بـر رخـم بـستـه شـده
بــا يــاد وطــن دريـن ديــار غــربـت
دل ريش و روان پريش و تـن خسه شده
◘ ◘ ◘
از طـاق فـلك چو رعـد و رگبـار چكيد
بـرغـزنـه و غـور وبـلخ و تخـار چكيـد
آنگاه دو مصــرع اشـك از دفتـر يـأس
بـربـوسـه گـۀ بتـان فـرخــار چـكيـد
◘ ◘ ◘
افسـوس كـه در بـاغ سپيـدار نمـانـد
انگـور به تاك و گل بـه گلـزار نمانـد
تـا رفـت عـروس نـوبهـاران بـه سفـر
يك شـاخـۀ ارغـوان به كهسـار نمانـد
◘ ◘ ◘
عمري به سرم چه سخت و دشوار گذشت
بـا يـاد وطـن فـكـر وطنـدار گـذشـــت
فـريـاد وطـن وطـن كه كـردم همه جـا
از ورسـج و تـالـقــان وفـرخـار گـذشـت
◘ ◘ ◘
از سنـگ شـكاف تـا بـه سنـگ آتـش
سـرهـا همـه پـرغـرور و دلهـا بيـغـش
بـاشـد سـر تـوپـخـانــه روي شَغَــرك
پــروازگـۀ عـقـــابـهـــاي ســركــش